پیامد استفاده از این روش زخم‌هایی است که بر چهره زمین نشانده می‌شود. زخم‌هایی که متأسفانه راهی برای درمان آن‌ها وجود ندارد. اما در عین حال همین آثار نیز شگفتی خود را دارند و باعث بهت و حیرت بسیاری می‌شوند.

معدن میرنی (Mirny)، روسیه

این معدن الماس در میرنی واقع در شرق سیبری قرار گرفته است و البته اکنون غیرفعال می‌باشد. این معدن بزرگ‌ترین معدن روباز الماس جهان و دومین گودال بزرگ حاصل از حفاری در جهان به شمار می‌آید. عمق آن در حدود ۵۲۵ متر و قطر آن حدود ۱۲۰۰ متر تخمین زده می‌شود. پرواز بر فراز این معدن برای هلیکوپترها ممنوع می‌باشد. این امر به دلیل حوادث متعددی است که به دنبال جریان هوای رو به پایین در قسمت فوقانی معدن رخ داده که در نهایت منجر به سقوط هلیکوپترها شده است.

معدن دره بینگام (Bingham)، آمریکا

 
این معدن روباز که در جنوب غربی شهر سالت‌لیک سیتی (Salt lake City) در ایالت یوتا قرار گرفته است به نام معدن مس کنی‌کات (Kennecott) نیز شناخته می‌شود. نام بینگام به نام دو برادری که برای اولین بار این ناحیه را کشف کردند اشاره دارد. این معدن بزرگ‌ترین و عمیق‌ترین گودال حاصل از حفاری حال حاضر جهان می‌باشد. برآورد شده است که تقریبا ۹ کیلومتر عمق این معدن و ۴ کیلومتر پهنای آن است. در سال ۱۹۶۶ این معدن به عنوان اثر تاریخی، دیدنی و ملی این کشور به ثبت رسیده است.

معدن طلای کالگورلای(Kalgoorlie)، استرالیا

معدن کالگورلای که گاهی به نام معادن کال جنوبی نیز شناخته می‌شود بزرگ‌ترین معدن طلای روباز کشور استرالیا به شمار می‌آید. این معدن که شکل کشیده‌ای دارد تقریبا ۳.۵ کیلومتر امتداد، ۱.۵ کیلومتر پهنا و ۵۷۰ متر عمق آن می‌باشد. چنین ابعادی کافی است تا این معدن از فضا هم قابل رویت باشد.

گودال بزرگ (معدن کیمبرلی)، آفریقای جنوبی

این معدن که شامل یک معدن روباز و یک معدن زیرزمینی است در کیمبرلی در آفریقای جنوبی قرار گرفته است و ادعا می‌شود که بزرگ‌ترین گودال کنده شده توسط دست در جهان است. این معدن در سال ۱۸۷۱ افتتاح شده و در ۱۹۱۴ تعطیل شد. عمر این معدن ۴۳ سال بوده و حدود ۵۰ هزار نفر در آن مشغول به کار بودند که با کمک بیل و کلنگ ۲۲.۵ میلیون تن از زمین را جابه‌جا کرده و ۳ میلیون تن الماس را از دل زمین استخراج کردند.

پهنای این معدن ۴۶۳ متر و عمق آن ۲۴۰ متر بود هر چند بعدها ریزش آوار منجر به پر شدن بخشی از معدن شده و عمق آن به ۲۱۵ متر کاهش یافت. در حدود ۴۰ متر آن با آب پر شده و هم اکنون ۱۷۵ متر آن قابل مشاهده است.

معدن الماس دیاویک (Diavik)، کانادا

معدن الماس فعالی که به بزرگ‌ترین قطب اقتصادی این ناحیه تبدیل شده است. از مزایای این معدن می‌توان به ایجاد اشتغال برای ۷۰۰ نفر اشاره کرد. معدن دیاویک به طور سالانه حدود ۱۵۰۰ کیلوگرم الماس تولید می‌کند. این معدن در یک جزیره کوچک ۲۰ کیلومتر مربعی واقع شده که تنها ۲۲۰ کیلومتر از مدار قطب شمال فاصله دارد و در طول زمستان آب‌های اطراف آن به طور کامل یخ می‌بندد.

معدن الماس ا‌کاتی (Ekati)، کانادا

 
معدن ا‌کاتی اولین معدن سطحی و زیرزمینی الماس در کشور کانادا می‌باشد. این معدن در ۳۱۰ کیلومتری شمال شرقی یلونایف (Yellowknife) و در ۲۰۰ کیلومتری مدار قطب شمال قرار گرفته است.

معدن گرسبرگ (Grasberg)، اندونزی

 
این معدن بزرگ‌ترین معدن طلای جهان می‌باشد در ضمن رتبه سوم در میان بزرگ‌ترین معادن مس جهان نیز از آن همین معدن است. در سال ۱۹۷۳ به بهره برداری رسیده و ۱۹۵۰۰ کارگر در حال حاضر در این معدن مشغول به کار هستند.

چوکویی کاماتا (Chuquicamata) یا معدن چوکی، شیلی

 
بزرگ‌ترین معدن مس جهان با توجه به حجم حفاری‌های صورت گرفته معدن چوکی در کشور شیلی می‌باشد. عمق این معدن ۸۵۰ متر بوده که از این نظر رتبه دوم را در میان معادن بزرگ و روباز جهان از آن خود کرده است.

معدن الماس اوداچنایا (Udachnaya)، روسیه

این معدن جزء بزرگ‌ترین معادن الماس کشور روسیه و نیز کل جهان به حساب می‌آید. این معدن در شمال شرقی کشور در ناحیه جمهوری ساخا یا یاکوتیا (Sakha) قرار گرفته است. تخمین زده می‌شود تا کنون این معدن ۲۲۵.۸ میلیون قیراط الماس تولید کرده و حجم تولید سالانه الماس آن ۱۰.۴ قیراط می‌باشد.

معدن اسکوندیدا (Escondida)، شیلی

 
این معدن مس در صحرای آتاکاما (Atacama) واقع در ناحیه آنتوفاگاستا (Antofagasta) در کشور شیلی قرار گرفته است. در اصل این معدن از دو معدن روباز جداگانه شکل گرفته است. عملیات بهره برداری از این معدن در سال ۱۹۹۰ شروع شده و سالانه یک میلیون تن مس از آن استخراج می‌شود.

در ایران هم معادنی روباز وجود دارند که بعضا جزء بزرگ‌ترین‌های جهان نیز می‌باشند. باهم تعدادی از آن‌ها را مرور می کنیم.
معدن مس سرچشمه

 
این معدن در ۱۶۰ کیلومتری جنوب غربی کرمان و در ناحیه مرکزی رشته کوه زاگرس قرار گرفته است. از نظر زمین شناسی این معدن روی کمربند جهانی مس قرار گرفته است.

معدن طلای موته

این معدن که در نزدیکی روستای موته و ۵۰ کیلومتری شهرهای دلیجان و گلپایگان قرار گرفته دارای ۹ کانسار طلا دار می‌باشد. هم اکنون سالانه ۲۰۰ کیلوگرم طلا از این معدن به دست می‌آید.

معدن انگوران

اختلاف بين اووئيدها و پيزوئيدها علاوه بر اندازه آنها، در چگونگي تشكيل آنها نيز مي باشد. دو نوع پيزوئيد به نام هاي پيزوئيد جلبكي و پيزوئيد كاليچي شناخته شده اند.

پيزوئيدهاي جلبكي (آنكوليت) در محيط هاي كم عمق دريا با درجه شوري بالا تشكيل مي شوند. پيزوئيدهاي كاليچي (پيزوئيد وادوز) در مناطق نيمه خشك و بالاي سطح ايستابي تشكيل مي گردد.

آنكوئيدها (Oncoid)

نام آنكوئيدها را براي ذراتي با خصوصيات زير پيشنهاد نمود:

تجمعات غيرمتمركز يا لامينه هاي كم و بيش متمركز، نه لزوماً گرد شده و گاهي كشيده آهكي سخت شده با مرزهاي مشخص و واضح.

 اگر چه Hime تشكيل آنكوئيدها را به فعاليت هاي پيشرونده كلني هاي باكتريايي نسبت داد ولي تئوري (Pia, 1927) كه آنها را برجاي گذاري كربنات بوسيله جلبك ها مي دانست امروزه بطور وسيعي تشريح گشته است.

ذراتي كه در جدول 13 آنكوئيدهاي ميكروليتي ناميده شده است به همان خوبي آنكوئيدهاي جلبكي ناشي از فعاليت استروماتوليت ها تعلق دارد. زيرا آنكوئيدهاي اسكلتي (Riding, 1977) يا انكوئيدهاي سيانوفيدا شامل ساختمان هاي با منشاء زيستي لامينه تشكيل شده بوسيله جلبك هاي ميكروسكپي است.

اين افزودن با منشاء زيستي بوسيله دو راه ايجاد مي گردد:

1- چسبيدن ذرات رسوب به سطح لزج پوسته رشته­هاي جلبكي

2- برجايگذاري و ريزش CaCo3 در پوسته­هاي لزج آهك بدون ساختمان يك اسكلت حقيقي

تركيب آنكوئيدها:

معمولاً شامل ميكريت هاي خيلي دانه ريز ميكروليتي و ذرات تخريبي به اندازه ماسه و سيلت هستند كه البته اينها در آنكوئيدهاي بزرگتر مهم هستند. علاوه برلايه هاي كربناته، لايه هاي هيدروكسيد آهن نيز ديده شده است.

مطالعات بر روي آهك هاي پزدوشواگريندار پرمين بالايي آلپ نشان مي­دهد بيش از 50% تركيب آنكوئيدها كلسيت، دولوميت كمتر از 10%، كوارتز و كلوئيد بين 25ـ10%، سريسيت كمتر از 25% و البته گوتيت و پیريت مي­توانند حضور داشته باشند.

شكل انكوئيدها:

شكل انكوئيدها به عوامل زير بستگي دارد:

1- حضور هسته­هاي خوب توسعه يافته (گرد شده )، معمولاً شكل هسته كم و بيش در آن تاثير دارد. اگر هسته­ها وجود نداشته باشد يا خيلي كوچك باشد، سيانوفيسه مي­توانند آنكوئيدها را بوسيله رشد متمركز تشكيل دهند.

2- شكال رشد تالي يا تالوس جلبك ها بوسيله طرح دو شاخه اي رشته هاي جلبکی سیانوفیسه آ مشخص مي گردد (Golubic and Fischer, 1975).

3- نوعي خود برگشتگي زياد در آنكوئيدها كه ممكن است لايه­هاي ناصافي ايجاد نمايد (Ginsbarg, 1960).

4- اثر فرسايش در طي حمل و نقل از محيط هاي كم عمق به محيط هاي عميق تر.

برطبق نظر Loganetal, 1966 and Radwanski & Szulczewski, 1964 سه گروه آنكوئيدها برحسب شكل مي تواند تشخيص داده شود:

TypeC ـ لايه ها بطور متحدالمركز در اطراف هسته تشكيل مي گردد و شكل آنكوئيد بستگي به شكل هسته دارد.

Type R ـ آنكوئيدهاي گنبدي شكل كه سرعت رشد در همه جا يكسان نيست.

Type I ـ رشد معمولي آنكوئيد از يك طرف قطع مي شود قطعه جابجا مي شود سپس فرسايش و انحلال وارد عمل مي شوند، آنكوئيد ثانويه بر روي سطح فرسايش يافته آنكوئيد اوليه رشد مي كند.

طبقه بندي آنكوئيدها:

آنكوئيدها ممكن است براساس منشأ و اندازه و شكل طبقه بندي شوند.

گروههاي ژنتيكي اصلي عبارتند از :

1- آنكوئيدهاي جلبكي :

الف- سيانوفيدا فسیه آ و بندرت کاروفسیه آ، انواع قدیم آنكوئيدهاي Rothpletzella در سيلورين و دونين(Flugel and Wolf, 1969)، آنكوئيدهاي nella Girva در كربونيفر و پرمين (Obrhe,1977).

ب- ردوفيتا، آنكوئيدهاي عهد حاضر تشكيل شده به وسيله كوراليناسه آ، ردوليت Rhodolites ناميده مي شود. شكل و ساختمان داخلي Rhodoids‌ به وسيله انرژي كنترل مي شود. Rhodoids ‌با انرژي بالا به وسيله تالي لامينه و كروي با تنوع زياد جلبكي مشخص مي شوند.

2- آنكوئيدهاي با منشأء زیستی جلبكي  -  فرامينيفري:

پوشش هاي لايه­اي با منشأ زيستي در اطراف يك هسته.

Catalov, 1970 اصطلاح Zoophyyic-Oncoid را ارائه نموده است.

3- آنكوئيدهاي ميكريتي:

الف- پوشش به وسيله جلبك­هاي غير فسيل شده

ب- چسبيدن ذرات ميكريت به سطح جلبك

ج- افزايش ميكريتي شدن بوسيله سوراخ كردن جلبك، قارچ­ها و غيره

 اندازه آنکوئیدها:

Kutek and Rodwanski, 1965 آنكوئيدها را بر حسب اندازه به 3 نوع تقسیم می نمایند:

به ميكروآنكوئيدها: كمتر از اندازه 2/. سانتيمتر (بدون ساختمان داخلي)

پدوآنكوئيدها: بین 2/. تا 1 سانتيمتر

ماكروآنكوئيدها: بيش از 1 سانتيمتر

علاوه بر فاكتور هاي غير ارگانيك مثل اندازه­ی هسته، انرژي آب و غيره، به نظر مي رسد اندازه آنكوئيدها به طور اساسي به توانايي جلبك ها در چسبيدن به رسوبات وابسته باشد. اين مسئله در بررسي آنكوئيدهاي آركئوليتوتامنيم، آنكوئيدهاي ژيروانلا و آنكوئيدهاي آركئوليتوفيلوم پرمين جنوب آلپ و تركيه نشان داده شده است.

يكي از مشكلات در مورد آنكوئيدها تشخيص آنها از ديگر قطعات گرد است.

براي مثال:

1- جداسازي آنكوئيدها از اُاُئيدهاي بزرگ وقتي كه آنكوئيدها يك ساختمان داخلي متحدالمركز را نشان مي­دهند.

2- گاهي تشخيص آنكوئيدها  و تجمعات دانه اي مثل لومپ هاي جلبكي مشكل مي گردد.

Ginsbur, 1960، Gebelein, 1969، Monty,1967 و همینطور Pratt, 1979 ندول های جلبكي غير فسيلي شده را از محيط هاي كم عمق با شوري كم يا معمولي گزارش نموده اند و حفظ آنها در محيط هاي عهد حاضر مي تواند براي آنكوئيدهاي آهكي كه از پركامبرين تاكنون شناخته شده اند، مشابه باشد.